වර්ණ ගැන්වූ සොදුරු සිත්තම දෙනෙත් අභියස සැගවිලා,
බොදව ගිය සද යලිදු එන්නට පතමි මගේ සිත තනි වෙලා.
හෙලන්නට තව කදුළු කොයිවද දෙනෙත් ඇතුලත සිරවෙලා,
ඉතින් අවසර අකුරු කෙරුමට කදුළු බිදු ගැන මුමුණලා,
සිහින පොදි බැද ලග සිටියේ ඇයි සිහින දකිමින් සිහි කලා,
සිනහා මුවගට එක් කලේ ඇයි සිනහවත් මට නැති කලා,
ජීවයට එළියක් වුණේ ඇයි අදුර පමණක් හිමි කලා
දැණුන සෙනෙහේ දුර ගියේ ඇයි තවම නැත මට වැටහිලා,
ගයනු කෙලෙසද ගීතයක් ලෙස කට හඩත් මගේ ගොළු වෙලා,
දකිනු කෙලෙසද ආදරේ මගේ කදුළු නෙතු ලග බොද වෙලා,
දැනෙනු කෙලෙසද හැගුම් ගොන්නක් පපුව තුල මගේ සිර වෙලා,
ලියනු කෙලෙසද සියුම් පද වැල් අකුරු මට අමතක වෙලා,,,
No comments:
Post a Comment